19 سپتامبر 2024- وقوع همزمان بیماری التهابی روده (IBD) و دیابت نوع 1 (T1D) با نتایج بالینی ضعیف مرتبط است، اما شواهد در مورد ارتباط دو طرفه آنها کمیاب است. این مطالعه که در ژورنال The Lancet Regional Health-Europe منتشر شده است، با هدف بررسی ارتباط دو طرفه ی این دو بیماری انجام شد.

یک مطالعه ی هم‌گروهی و یک مطالعه ی مورد-شاهدی در سراسر کشور سوئد با بیمارانی با تشخیصIBD  بین سال‌های 1987 تا 2017، انجام شد. مطالعه ی کوهورت شامل 20,314 بیمار با سن 28 سال و کمتر؛ مبتلا به بیماری کرون(CD، 7277 نفر)، کولیت اولسراتیو(UC، 10112 نفر) و IBD طبقه بندی نشده(IBD-U، 2925 نفر) و 99200 کنترل همسان بود که تا دسامبر 2021 تحت نظارت قرار گرفتند. مطالعه ی مورد-شاهدی شامل 87001 بیمار با تشخیصIBD (بدون محدودیت سنی) و 431054 گروه کنترل همسان بود.

محققان نسبت خطر تعدیل‌شده (aHR) برای بروز دیابت نوع 1 را در مطالعه کوهورت با مدل بقا پارامتری انعطاف‌پذیر؛ و نسبت شانس(aOR) ابتلای قبلی به دیابت نوع 1 را در مطالعه مورد-شاهدی با مدل رگرسیون لجستیک شرطی، با فواصل اطمینان 95 درصد(CI) برآورد کردند.

نتایج

طی یک پیگیری متوسط ​​14 ساله، 116 بیمار از گروه IBD و 353 فرد از گروه کنترل دچار دیابت نوع 1 شدند. بیماران مبتلا به IBD خطر بیشتری برای ابتلا به T1D داشتند(aHR= 1.58؛ فاصله ی اطمینان 95 درصد: 1.27 تا 1.95).

خطر ابتلا به دیابت نوع 1 در افراد مبتلا به کولیت اولسراتیو افزایش یافته بود(aHR= 2.02؛ فاصله ی اطمینان 95 درصد: 1.51 تا 2.70) اما درافراد مبتلا به بیماری کرون یا IBD طبقه بندی نشده، افزایشی نداشت.

در مطالعه ی مورد-شاهدی، دیابت نوع 1 در میان 1018 (1.2٪) نفر از گروه IBD و 3496 نفر (0.8٪) از گروه کنترل قبلاً تشخیص داده شده بود. بیماران IBD شانس بالاتری برای داشتن T1D قبلی داشتند(aOR = 1.36؛ فاصله ی اطمینان 95 درصد: 1.26 تا 1.46).

چنین ارتباط مثبتی در همه زیرگروه های IBD مشاهده شد. تجزیه و تحلیل مقایسه ی خواهر و برادر ارتباط مشابهی بین IBD و T1D نشان داد(aHR= 1.44 ؛ فاصله ی اطمینان 95 درصد: 0.97 تا 2.15؛ وaOR =1.32؛ فاصله ی اطمینان 95 درصد: 1.18 تا 1.49)

تفسیر نتایج

در بیماران مبتلا بهIBD ، خطر ابتلا به T1D نسبتاً افزایش یافته و احتمال ابتلای قبلی آنها به T1D بیشتر بود. بر اساس آنالیز مقایسه ای خواهر و برادری، ارتباطات دوسویه ی آنها ممکن است تا حدی مستقل از عوامل خانوادگی مشترک باشد.

در حالی که این مطالعه نشان می دهد که خطر مطلق ممکن است به اندازه کافی بالا نباشد که غربالگری روتین را برای هر دو بیماری ضروری کند، اما پزشکان همچنان باید از افزایش خطر همزمانی، به ویژه در گروه های پرخطر آگاه باشند. مهم‌تر از آن، محققان انجام غربالگری برای هر دو بیماری و برنامه‌های مداخله طولانی‌مدت را برای توضیح همزمانی آن‌ها، با توجه به ارتباط دوطرفه‌شان، به پزشکان پیشنهاد کردند.

منبع:

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2666776224002230